Nga Agron Brataj
Në Vlorë, qytetin bregdetar me rëndësi gjithnjë e më të madhe ekonomike e turistike, një problem i madh vijon të mbetet në heshtje, transporti publik ndalet shumë herët, ndërkohë që jeta e qytetit vazhdon përtej këtij orari.
Autobusi i fundit niset nga stacioni i fundit në orën 21:30. Në një qytet ku një pjesë e mirë e qytetarëve punojnë në turne të dyta, në shërbime nate apo në sektorin turistik që operon deri vonë, ky orar është thjesht i pakuptimtë.
Punonjësit e orëve të vona nuk kanë me çfarë të kthehen në shtëpi
A janë të padukshëm për autoritetet qindra punëtorë që dalin nga puna në orën 22:00 apo më vonë? Si pritet të kthehen në shtëpi? Jo të gjithë kanë makinë. Jo të gjithë mund të përballojnë një taksi çdo natë.
Transporti publik nuk është luks, është e drejtë themelore e qytetarit, dhe nuk mund të funksionojë vetëm për ata që punojnë në orar zyre. Vlora nuk është vetëm pushim dhe shëtitje është punë, është natë, është lëvizje.
Taksat paguhen, por shërbimi mungon
Qytetarët e Vlorës i paguajnë taksat e tyre në mënyrë të rregullt. Dhe kur nuk i paguajnë, bashkia është e shpejtë në gjoba dhe bllokime të llogarive. Por kur vjen puna për të ofruar një shërbim minimal si transporti i zgjatur në orare të vona, askush nuk përgjigjet. Askush nuk dëgjon.
Ky nuk është thjesht një problem logjistik është një padrejtësi sociale. Po penalizohen shtresat më të ndjeshme dhe më punëtore të shoqërisë, që kanë më shumë nevojë për një shërbim publik efikas.
Zgjidhja është e mundshme dhe e domosdoshme. Qyteti ka nevojë për një plan të ri të orarit të transportit publik, që të jetë në përputhje me nevojat reale të banorëve, jo me rehatinë e operatorëve apo zyrtarëve.
Nevojitet:
Zgjatje e orarit të autobusëve deri në orën 24:30 (sidomos gjatë sezonit turistik dhe në zonat më të populluara).
Vendosje e orareve të qarta dhe të afishuara në çdo stacion, si dhe në faqet zyrtare.Krijimi i linjave që mbulojnë turnet e vona, për të ndihmuar ata që punojnë në shërbime publike apo sektorin privat.Dëgjim aktiv i qytetarëve, që çdo ndryshim të jetë bazuar në nevojat konkrete, jo në statistika në letër.
Vlora nuk mund të funksionojë si qytet europian në letër, por me standarde minimale në praktikë. Transporti publik nuk është thjesht çështje komoditeti është pjesë e dinjitetit të qytetarit dhe e funksionimit normal të një shoqërie.
Askush nuk kërkon shërbime luksi. Kërkesa është e thjeshtë: një mënyrë për t’u kthyer në shtëpi pas pune, pa u detyruar të ecësh në këmbë kilometra apo të paguash çdo natë një pjesë të pagës në taksi.
Heshtja mbi këtë problem është po aq e rëndë sa vetë mungesa e shërbimit. Bashkia e Vlorës, operatorët e transportit dhe çdo instancë përgjegjëse duhet të ndërhyjnë sa më parë.
Sepse në fund të fundit, një qytet është i mirë për aq kohë sa i shërben të gjithëve, jo vetëm disa orareve dhe disa njerëzve.
