Nga Agron Brataj
“Njeriu është i vetmi kafshë që shkakton dhimbje për hir të vetë dhimbjes…”
Një reflektim për luftën, dhunën dhe tragjedinë njerëzore që po ndodh sot mes Izraelit dhe Iranit.
Në një botë ku teknologjia ka arritur majat, ku shkenca po sheh përtej yjeve dhe njeriu thotë se po e kupton universin, ne ende nuk kemi mësuar të ndalojmë vrasjen e fëmijëve.
Njeriu është i vetmi krijesë që shkakton vuajtje jo për nevojë, jo për mbijetesë, por thjesht për hir të vuajtjes. Asnjë kafshë nuk vret për hakmarrje. Asnjë nuk shkatërron pa ndjenjë. Vetëm njeriu është në gjendje të ndërtojë një botë ku fëmijët bien në gjumë me shpërthime dhe nuk zgjohen më.
Lufta mes Izraelit dhe Iranit e ndezur mes kalkulimeve gjeopolitike, interesave të pushtetit dhe ideologjive ka sjellë, si gjithmonë, viktimën më të pafajshme: fëmijën.
Në Iran, në Gaza, në Izrael, kudo janë pikërisht ata që nuk kanë zgjedhur asnjë luftë, që nuk kanë mbajtur kurrë armë, që nuk dinë të urrejnë, ata që po paguajnë çmimin më të lartë.
A mundet vallë që një komb të justifikojë dhimbjen e një fëmije për një tokë, një ideologji, një kufi? A ka kauzë në botë që e justifikon zërin e një nëne që mban trupin e pajetë të fëmijës në krahë?
Historia do të na gjykojë por fëmijët na dënojnë tani. Me heshtjen e tyre. Me mungesën e tyre. Me lodrat që mbeten të paprekura në tokën e bombarduar.
Sa herë që flasim për “mbrojtje”, “siguri” apo “interes kombëtar”, duhet të ndalemi e të pyesim: a ka më rëndësi siguria kur një fëmijë humb jetën?
Sepse në fund, çdo raketë që bie mbi një shtëpi, bie edhe mbi ndërgjegjen tonë si njerëz. Dhe çdo dhimbje që shkaktojmë për hir të pushtetit, është dëshmi e asaj që ky citim thotë me kaq forcë:
“Njeriu është i vetmi kafshë që shkakton dhimbje për hir të dhimbjes.”
Dhe kjo është e turpshme.
